Rozpoznanie choroby nowotworowej u dziecka i osoby młodej jest szczególnie bolesnym doświadczeniem dla rodziców i rodzeństwa. Okres leczenia i poddania się trudnym procedurom wynikającym z tego procesu są dużym zagrożeniem dla harmonii rodzinnej i jej dotychczasowego stylu życia. Zagrażająca życiu choroba, wzbudzające nadzieje okresy remisji, ryzyko wznowy, skrajnie silne i dokuczliwe działania niepożądane leczenia mogą negatywnie wpłynąć na wszystkich członków rodziny.
Od wielu lat obserwuje się wzrost zainteresowania problemem wpływu choroby na życie rodzinne i poszczególnych jej członków. Początkowo zainteresowania badaczy koncentrowały się na psychospołecznym funkcjonowaniu dzieci dotkniętych chorobą oraz rodziców. Reakcje rodzeństwa nie były tak szeroko badane. Obecnie jednak wzrasta zainteresowanie rodzinnymi mechanizmami zaradczymi podejmowanymi wobec wyzwań chorobowych, a szczególne miejsce poświęca się problemowi radzenia sobie z chorobą przez rodzeństwo.